Boekentweeling #1

Het leek mij een leuk idee om wat meer te doen dan alleen maar recensies te schrijven van de boeken die ik in de afgelopen tijd heb gelezen. Daarnaast heb ik ruim vijfhonderd gelezen boeken in de kast staan waarvan het zonde zou zijn als ik daar op dit blog helemaal geen aandacht aan besteed omdat ik ze las voordat ik begon met bloggen. Om twee vliegen in één klap te slaan bedacht ik daarom de nieuwe rubriek ‘Boekentweeling’. Bij een wat bekender boek zoek ik twee boeken uit die je ook eventueel zou kunnen lezen als je fan bent van het eerste. Samen vormen ze een Boekentweeling!

Voor vandaag zocht ik de korte verhalen van Roald Dahl uit. Dahl is vooral bekend vanwege zijn meesterlijke kinderboeken (op je vijfde de hele bibliotheek uitgelezen hebben, wie wil dat nou niet) maar zijn korte verhalen zijn zo mogelijk nog briljanter. Er zijn verschillende edities uitgegeven. Ik ben momenteel bezig in Collected Stories, een bundel met al zijn verhalen daarin verzameld. Voor wie nog niet bekend is met de verhalen van Roald Dahl: donker, luguber, fascinerend en briljant.

Boekentweeling1

In de vijfde klas las ik voor het eerst een verhaal van Roald Dahl: The Landlady. Wat als een heel normaal verhaal begint – man zoekt een plek om te overnachten – wordt steeds sinisterder en grimmiger. Hoewel het einde zeer suggestief is, weten we uiteindelijk niet zeker wat er precies gebeurd is. Inmiddels heb ik meer verhalen van Dahl gelezen en blijkt dat dit helemaal zijn schrijfstijl is. In zijn verhalen worden de rauwe randjes van de mens zichtbaar.

Als je daarvan houdt, dan moet je zeker Engels voor Leugens van Bertram Koeleman lezen. Soms kan ik overvallen worden door het gevoel dat onze menselijke beschaving eigenlijk maar een flinterdun laagje is en dat er feitelijk niets is dat mij of anderen er van weerhoudt om even onhandig een voet uit te steken waardoor iemand anders van de trap valt. Om maar een zijstraat te noemen.

Diezelfde lugubere gedachte herken ik in de verhalen van Koeleman. De verhalenbundel opent met Haverkort de vlinder, over hoe het contact met anderen er uiteindelijk toe leidt dat zij overleden. We eindigen met een lege straat waar geen levend wezen meer te vinden is. Een vliegtuig stort neer. Een vrouw laat zich totaal gaan en vertelt eens hoe het nou écht is om moeder te zijn. De personages in Engels voor leugens krabben één voor één dat dunne laagje beschaving weg en wat er dan te zien valt is op zijn zachtst gezegd confronterend.

Maanlicht van Hella Haasse is op een vergelijkbare manier luguber. Net als Engels voor leugens is ook Maanlicht een verhalenbundel. Uit haar verhalen blijkt ook een donkere spanning. Wel gaat Maanlicht wel iets meer richting de gotische horrorverhalen zoals Dracula en Wuthering Heights. Anders dan bij Koeleman en Dahl speelt het bovennatuurlijke bij Haasse een belangrijkere rol. Desondanks een fijne bundel als je even lekker gefascineerd wil worden door alle afgrijselijke dingen die ook wel eens zouden kunnen gebeuren.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s